Mijn Amsterdam UMC
Moleculair geneticus Kavish Kohabir:
‘Onderzoek doen is heel
vaak op je bek gaan’
‘Achter elk buisje bloed zit een patiënt, is mijn motto’
Kavish Kohabir is van huis uit biotechnisch ingenieur, maar wilde óók graag iets doen op medisch vlak. Bij Amsterdam UMC viel alles op z’n plek. Hier kan hij innovatie en technologie combineren met patiëntenzorg. Eerst als promovendus in DNA-diagnostiek en inmiddels als moleculair geneticus. Kavish woont met zijn vriend in Rotterdam, houdt van puzzels, ‘innovatieve dingetjes’ en het vertalen van complexe technologieën naar iets begrijpelijks. Een ‘diehard scientist’, maar wel één die op bijna alle social events aanwezig is, graag reist en jamt met zijn lab-collega’s.
Tekst: Larissa Velkers - Hoofdbeeld: Mark van den Brink - Klein beeld: privéarchief en Adobe Stock
Cocktail [1]
“Een van mijn mooiste momenten de afgelopen jaren was de ontmoeting met Nobelprijswinnaar Jennifer Doudna, een van de uitvinders van CRISPR-Cas, een baanbrekende technologie om DNA aan te passen. Zij is in onze wereld echt een celebrity. Lachwekkender momenten waren de online teamoverleggen die ik in een tanktop met een cocktail onder een palmboom op tropische stranden voerde. Ik had namelijk bedacht dat ik natuurlijk ook kon gaan backpacken door Azië terwijl ik mijn proefschrift schreef…”
Jammen [2]
“Er is meer dan alleen samen wérken. Ik ben echt wel vaak aanwezig op social events van werk. En ik maak muziek met een paar lab-collega’s. Eerst hielden we alleen jamsessies, maar inmiddels repeteren we wekelijks en hebben we opgetreden bij bijvoorbeeld inauguraties en pensioenborrels.”
Buisjes [4]
“Bij ons op het lab voor genoomanalyse komen heel veel bloedbuisjes binnen. Daar moeten we zorgvuldig mee omgaan. Net als met de data-analyse en verwerking; zorgvuldigheid is echt belangrijker dan snelheid. Achter elk buisje zit immers een patiënt, is mijn motto.”
Warm bad
“In het najaar begin ik bij het Radboudumc voor de opleiding tot laboratoriumspecialist. Hoewel ik natuurlijk excited ben, doet het ook een beetje pijn om weg te gaan bij Amsterdam UMC. Maar wie weet, misschien kom ik ooit weer terug. Ik voel echt dat ik hier in een warm bad zit en fijne collega’s heb. Maar het is ook goed om elders wat vlieguren te draaien en waardevolle, nieuwe dingen te leren.” •
Traumabonding
“Onderzoek doen is heel vaak op je bek gaan. Soms maken resultaten van een onderzoek gewoon geen sense of zijn ze niet wat je hoopte. Dat kan frustrerend zijn. Erover praten met collega’s die hetzelfde ervaren helpt dan om te relativeren; bijna een soort traumabonding.”
Science fiction [3]
“Voor veel mensen klinkt mijn promotiewerk echt als science fiction. Maar eigenlijk is het een soort slim knippen en plakken met DNA. Zo is het in ieder geval hoe ik het aan mijn moeder uitleg. Die daarop dan weer zegt dat ik 25 jaar geleden ook al zo goed kon knippen en plakken.”
Moleculair geneticus Kavish Kohabir:
Mijn Amsterdam UMC
‘Onderzoek doen is heel
vaak op je bek gaan’
Traumabonding
“Onderzoek doen is heel vaak op je bek gaan. Soms maken resultaten van een onderzoek gewoon geen sense of zijn ze niet wat je hoopte. Dat kan frustrerend zijn. Erover praten met collega’s die hetzelfde ervaren helpt dan om te relativeren; bijna een soort traumabonding.”
Science fiction [3]
“Voor veel mensen klinkt mijn promotiewerk echt als science fiction. Maar eigenlijk is het een soort slim knippen en plakken met DNA. Zo is het in ieder geval hoe ik het aan mijn moeder uitleg. Die daarop dan weer zegt dat ik 25 jaar geleden ook al zo goed kon knippen en plakken.”
Buisjes [4]
“Bij ons op het lab voor genoomanalyse komen heel veel bloedbuisjes binnen. Daar moeten we zorgvuldig mee omgaan. Net als met de data-analyse en verwerking; zorgvuldigheid is echt belangrijker dan snelheid. Achter elk buisje zit immers een patiënt, is mijn motto.”
Warm bad
“In het najaar begin ik bij het Radboudumc voor de opleiding tot laboratoriumspecialist. Hoewel ik natuurlijk excited ben, doet het ook een beetje pijn om weg te gaan bij Amsterdam UMC. Maar wie weet, misschien kom ik ooit weer terug. Ik voel echt dat ik hier in een warm bad zit en fijne collega’s heb. Maar het is ook goed om elders wat vlieguren te draaien en waardevolle, nieuwe dingen te leren.” •
Jammen [2]
“Er is meer dan alleen samen wérken. Ik ben echt wel vaak aanwezig op social events van werk. En ik maak muziek met een paar lab-collega’s. Eerst hielden we alleen jamsessies, maar inmiddels repeteren we wekelijks en hebben we opgetreden bij bijvoorbeeld inauguraties en pensioenborrels.”
Cocktail [1]
“Een van mijn mooiste momenten de afgelopen jaren was de ontmoeting met Nobelprijswinnaar Jennifer Doudna, een van de uitvinders van CRISPR-Cas, een baanbrekende technologie om DNA aan te passen. Zij is in onze wereld echt een celebrity. Lachwekkender momenten waren de online teamoverleggen die ik in een tanktop met een cocktail onder een palmboom op tropische stranden voerde. Ik had namelijk bedacht dat ik natuurlijk ook kon gaan backpacken door Azië terwijl ik mijn proefschrift schreef…”
Tekst: Larissa Velkers - Hoofdbeeld: Mark van den Brink - Klein beeld: privéarchief en Adobe Stock
Kavish Kohabir is van huis uit biotechnisch ingenieur, maar wilde óók graag iets doen op medisch vlak. Bij Amsterdam UMC viel alles op z’n plek. Hier kan hij innovatie en technologie combineren met patiëntenzorg. Eerst als promovendus in DNA-diagnostiek en inmiddels als moleculair geneticus. Kavish woont met zijn vriend in Rotterdam, houdt van puzzels, ‘innovatieve dingetjes’ en het vertalen van complexe technologieën naar iets begrijpelijks. Een ‘diehard scientist’, maar wel één die op bijna alle social events aanwezig is, graag reist en jamt met zijn lab-collega’s.
‘Achter elk buisje bloed zit een patiënt, is mijn motto’