“Jong Amsterdam UMC vertegenwoordigt de jonge medewerkers overal waar beleid wordt gemaakt, dus ook in dit strategietraject. Het is een brede groep mensen met heel verschillende functies. Wat we gemeenschappelijk hebben zijn de onderwerpen die voor onze generatie belangrijk zijn: digitalisering, duurzaamheid, diversiteit en inclusie, flexibiliteit in het werk en binden van medewerkers aan de organisatie.

De rode draad in al die onderwerpen is: hoe maken we dit ziekenhuis future-proof? Ik zie het als mijn rol aan tafel om bij alle punten die langskomen te denken ‘geldt dit ook voor jonge mensen of voor iemand die net hier is komen werken’? Dat perspectief is belangrijk, want je wilt dit een plek maken waar jonge mensen graag willen blijven werken.

Het is leuk om naast mijn labwerk als PhD-student Vasculaire geneeskunde op deze manier een positief steentje te kunnen bijdragen aan de organisatie. Interessant ook om de perspectieven van heel verschillende mensen te horen in de klankbordgroep en de TrendTalks. Vooral de levendigheid van de discussies viel me op en de betrokkenheid van waaruit wordt meegedacht. We schuiven ook aan in expertsessies en bij de Strategie-2-daagse. Daar worden grote slagen gemaakt en zal onze rol ook het grootst zijn, vermoed ik.”

“Het belangrijkste punt voor mij is dat onderwijs voldoende aandacht krijgt in de strategievorming. Van nature ligt een grote nadruk op zorg in een academische ziekenhuisomgeving, waaruit de rest volgt. Terwijl andersom ook kan: onderwijs en onderzoek kunnen leiden tot veranderingen in de zorg. Het gaat veel over flexibiliteit van medewerkers en dat betekent dat ook een vertaling naar het onderwijs nodig is: hoe kunnen we in het curriculum meer meebewegen?

Als klankbordgroep denken we mee over zaken als: hoe kunnen we medewerkers het beste betrekken, hoe leeft de strategievorming bij onze achterban? Daarnaast kunnen we bijeenkomsten bijwonen. Ik ben naar een paar TrendTalks gegaan en heb daar een verslag van gemaakt om te verspreiden onder collega’s. Thema’s daaruit hebben we aangesneden in ons werkoverleg en daarbij heb ik ook fragmenten uit de TrendTalks laten zien. Het waren interessante meetings, ik vond het zonde als daar verder niets mee zou gebeuren op onze afdeling. In die zin zijn we stiekem ook ambassadeurs.

Voor veel mensen in de organisatie staat de strategie heel ver weg. Ik denk we realistisch moeten zijn, dat niet iedereen er actief iets van gaat vinden. Het is wel mooi als in elk geval iedereen weet dat we hiermee bezig zijn, dat mensen straks niet verrast worden.”

“Ik zit in de klankbordgroep namens een gemêleerde achterban van voornamelijk verpleegkundigen, doktersassistenten en administratief medewerkers van zowel klinische als poliklinische afdelingen. Het is voor hen minder vanzelfsprekend dat ze ook actief input kunnen leveren voor de strategievorming, terwijl de thema’s wel al herkenbaar en voelbaar zijn in hun dagelijkse praktijk. Ik denk mee over hoe we de strategie een stukje dichterbij kunnen brengen en via welke kanalen we hen het beste kunnen betrekken. Andersom neem ik hun praktijk mee in de klankbordgroep, want de nieuwe strategie moet straks wel herkenbaar en werkbaar zijn op de afdelingen.

Thema’s als personeelstekorten en duurzaamheid gaan echt nieuwe, creatieve oplossingen en leiderschap van ons vragen. Tijdens de fusie waren we erg naar binnen gericht. Nu staan we meer open voor wat van buitenaf op ons afkomt. Tegelijk moeten we ons ervan bewust zijn dat velen nog volop met lateralisaties of de gevolgen daarvan bezig zijn. Zulke ingrijpende veranderingen vragen veel van iedereen. Er zal niet meteen overal evenveel ruimte zijn.”

“Onder PhD-studenten leven de onderwerpen van de meerjarenstrategie ontzettend. Bij zowat elke lunch gaat het wel over AI. Wij gebruiken ChatGPT al dagelijks voor data-analyses en bij het schrijven van manuscripten maar de kaders daartoe ontbreken nog. We zien het gemak ervan, tegelijk hebben we zorgen over de risico’s en mogelijke ethische bezwaren. Wij zijn de eerste generatie die hiermee werkt en ook de generatie die er veruit het meeste mee doet, dus daar praten we graag over mee. Een ander punt dat voor jongere medewerkers enorm belangrijk is, is klimaat. Hoe houdbaar is het nog dat we de wereld overvliegen voor congressen?

We zijn blij dat er aandacht is voor ons perspectief, dat er serieus naar ons wordt geluisterd en er ook werkelijk wat met onze inbreng wordt gedaan. De opzet van het strategieteam is uitstekend: alle lagen van Amsterdam UMC zitten met elkaar aan tafel en iedereen luistert naar iedereen. Prettig verrast waren we ook dat meerdere PhD-studenten uitgenodigd werden voor de Strategie-2-daagse. Dat geeft aan hoe belangrijk onze stem gevonden wordt.

De topics die we nu bespreken zijn gigantisch. Arbeidsmarkt, AI, klimaat: allemaal zaken waar we dagelijks mee te maken hebben of gaan krijgen. We hebben nu de kans om mee te bepalen hoe we daarmee omgaan, dus ik zou zeggen: laat je horen!”

De leden van de klankbordgroep zijn Judith Weeda en Dayenne Zwaagman (patiëntperspectief), Fatiha Stitou Laaroussi en Marjolijn de Bruijn (verpleegkundigen, doktersassistenten en polimedewerkers), Cees van Kuijk en Tijs Stehman (medisch specialisten), Marian de Haan, Suzanne Geerlings, Peter Steltman, Hotze Lont en Kirsten Douma (onderwijs & opleiden), Rashmi Kusurkar en Ronald Boellaard (onderzoek), Rein Oostveen (Association of Amsterdam UMC PhD Candidates), Merel Peletier (Jong Amsterdam UMC), Gijs van den Bergh en Vince Schilder (studenten Geneeskunde), Mirjam van Belzen (Public Affairs, Dienst Communicatie), Judith van Dijk (Facilitaire Dienst) en Dieta Kroes en Ingrid Blom (HR).